| تبليغات | X |
« السلام و علیک ایها الامام الفرید »
«سلام بر تو ای امام تنها »
دوران غیبت دوران غربت امام است . دوران مظلومیت .انزوا. تنهایی. دلشکستگی و گریه های طولانی اوست . صاحب زمان و مالک زمین است اما باید بطور ناشناس در میان مردم زندگی کند . تاسف بارتر آن که شیعیانش او را فراموش کرده اند .« هل من معین » اش را پاسخ نمی گویند . برای فرجش دعا
نمی کنند و بسیاری از آنها سرگرم مال و منال و مقام و لذات زودگذر دنیاد گردیده به خواسته های امام خویش بی توجه هستند و چه بسا با گناهان خود قلبش را می آزارند و اشکش را جاری می کنند .
هزار و یک صد و هفتاد سال است که مهدی فاطمه (س) صدها سال است که بی صبرانه منتظر بیداری انسانها به ویژه شیعیان و صدور فرمان الهی ظهور است . تعجب این جاست که چرا بشر او را
نمی خواهد؟ چرا شیعیانش آن گونه که باید یادش نمی کنند و برای ظهورش دعا نمی کنند ؟
بشریت راضی شده است که به زندگی فلاکت بار توام با درد .بیماری . جنگ . فقر. ظلم .کشتارهای جمعی. بمب های اتمی و ... ادامه دهد اما زیر بار ولایت امام معصوم نرود . چنگیزها و صدام ها و هیتلرها و دیکتاتورها خون خواران تاریخ بر انسان مسلط شده اند اما هیچ گاه با اختیار و انتخاب خویش منجی موعود انبیاء که سراسر نور و خیرو رحمت و برکت و رشد کمال است را طلب نکرده اند .
مرحوم میر جهانی می گوید : در عالم رویا مادر مظلوم ام حضرت فاطمه (س) را دیدم ایشان سه
بیت شعر فارسی خواندند که وقتی بیدار شدم یک بیت را به یاد داشتم و آن بیت این گونه بود :
دلی شکسته تر از من در آن زمانه نبود در این زمانه دل فرزند من شکسته تر است .
برای ظهورش صلوات .
التماس دعا .
